امروز بعد از غروب تا نیمه شب که نیم ساعت قبل از این باشد در حال چت کردن در گروه های مختلف برای یافتن هم صحبت مناسب بودم.

صرف نظر از اینکه آیا فرد مناسب رو پیدا کردم یا نه، به این نتیجه رسیدم که وقتم در این راه به فنا رفت.

شکر نعمت نعمتت افزون کند ... کفر نعمت از کفت بیرون کند

زمان نعمتی هست که شکرش باعث بیشتر شدن نعمت ها و کفرانش سبب کمتر شدن نعمت هاست.

اگر به جای صرف وقتم در راه چت کردن، وقتم را صرف کارکردن روی پروژه ام می کردم پروژه ام پیشرفت می کرد و حاصلش بهتر شدن زندگی ام در نزدیکترین زمان در‌ آینده می شد.

حالا که کفران کردم و از این نعمت که اسمش زمان است برای صرف کار بیهوده ای هم چون چت استفاده کردم، پس اگر نعمت هایی را از دست بدهم که یکیش همین زمان است در حال و یا در آینده محروم بشوم از بعضی نعمت ها نمی توانم کسی جز خودم را بازخواست کنم.