امروز معلولی را دیدم که پاهایش به داخل کج بود.

با خودم فکر کردم، خدا می توانست همه انسان ها را به این شکل بیافریند در حالی که این شکل زندگی را برای نوع انسان سخت تر می کند. مثلا اگر به این شکل بودیم: فوتبال وجود نداشت یا اگر بود به این قشنگی نبود. دوندگی هایمان کند بود. و کمبودهای دیگر.

حالا اگر هر کدام از قسمت های بدنمان را خداوند به این شکلی که سالم و درست هست نمی آفرید در حالی که اختیارش را دارد، آیا زندگی به این قشنگی که برای ما هست بود؟

قطعا سخت تر بود. شکلی که الان داریم خیلی مفید است.

خدایا شکرت که من را به این فرم حساب شده و دقیق و مفید آفریدی!